Zacznijmy mówić o sumieniu.
1.Sumienie to zdolność do oceny własnego postępowania. Popełniłem czyn dobry, czy zły. Jestem winny czy nie. A może należy mi się nagroda. Są to odczucia i oceny subiektywne i bardzo indywidualne.
2.Sumienie może być dobre - czyste, głosem Boga w człowieku.
3.Sumienie może być przewrotne - łatwo usprawiedliwiające zło.
4.Sumienie może być błędne - nie pozwalające poszczególnemu człowiekowi na dokonanie właściwej oceny sytuacji.
5.Sumienie może być faryzejskie i zakłamane.
Chociaż tak jak wszystko dane nam jest od Boga, a więc i sumienie- to nie jest ono przez Boga uznane za doskonałe w człowieku i dlatego podlega ono teraz i po śmierci osądowi Bożemu - to znaczy człowiek wraz ze swoim sumieniem.
Nie można więc idealizować sumienia. Nie wolna nam w życiu publicznym kierować się tylko sumieniem, lecz zasadami prawa, opartego lub wyprowadzonego z intencji dobrego sumienia.
Indywidualnie podejmujący decyzję - urzędnik, poborca podatkowy, policjant, sędzia, lekarz nie może kierować się swoim sumieniem / kto wie jakie je ma/, ale tylko przepisami prawa.
Prawo naturalne nie jest do końca poznane, a więc w zależności od człowieka, jego wykształcenia może być naciągane, interpretowane raz trochę w lewo, raz trochę w prawo.
Z tego głównie względu, prawo naturalne nie może być nad prawem stanowionym. Prawo stanowione powinno być oparte na prawie naturalnym, ale jednak konkretnie uściślone. O to powinni zabiegać wszyscy mądrzy ludzie, ale nigdy o to, że ma być ona nad prawem stanowionym.
W wolnym państwie ludzie mogą sobie tworzyć różne związki wyznaniowe, sąsiedzkie, poglądowe, asekuracyjne, ubezpieczeniowe i inne, ale nie mogą one mieć najmniejszego prawa do siłowego oddziaływania na innych w szkole, szpitalu, w urzędzie, czy w każdym innym miejscu.
W silnym Państwie każda próba łamania prawa, powinna być natychmiast unicestwiona i należycie ukarana.
A teraz kilka powiedzonek zaczerpniętych z życia, Księgi Mądrości Narodów, Księgi Przysłów Polskich.
Każdy człowiek kieruje wodę na swój młyn.
Kierowanie się tyko własnym sumieniem jest ucieczką od odpowiedzialności.
Sprawiedliwy jak żydowska waga.
Sędziowie i lekarze zabijają bezkarnie.
Niewolnik zawsze jest winien.
W rozprawach z samym sobą, oskarżycielem sumienie, a obrońcą diabeł.
Kali ukraść krowę to dobrze, Kalemu ukraść krowę to źle.
Sprawiedliwość sprawiedliwością, ale racja musi być po naszej stronie.
WIREK
Jest to blog wszechstronny, opisujący ciekawe zdarzenia z życia codziennego oraz leki i zioła dla poprawy zdrowia.
niedziela, 25 stycznia 2015
piątek, 23 stycznia 2015
I bezsilność zwyciężymy.
Pies szczeka
Żona czeka
Czas ucieka
Czas trwonimy
Głos tłumimy
Bo tchórzymy
Rządzą głupsi
Ale lepsi
Kaznodzieje
Mówią, mówią
Gadają, gadają
A nic się nie dzieje
Wkrótce w bębny
uderzymy
I bezsilność zwyciężymy.
WIREK
Żona czeka
Czas ucieka
Czas trwonimy
Głos tłumimy
Bo tchórzymy
Rządzą głupsi
Ale lepsi
Kaznodzieje
Mówią, mówią
Gadają, gadają
A nic się nie dzieje
Wkrótce w bębny
uderzymy
I bezsilność zwyciężymy.
WIREK
Patriotyzm po polsku.
Czy w dobie kłótni politycznych o to, kto jest prawdziwym patriotą, można mieć nadzieję na stworzenie jakiegoś ogólnego modelu polskiego patrioty? A może to tylko wymysł romantycznych poetów, a patriotyzm w nowoczesnym wydaniu w ogóle nie istnieje?
Walka ma dwa oblicza.
Z oczywistych powodów w kraju znajdującym się pod zaborami patriotyzm należy rozumieć przede wszystkim jako dążenie do odrodzenia wolnego państwa, a że nie były to czasy, kiedy o dominacji przesądzała siła gospodarcza, to patriotyzm równał się walce narodowowyzwoleńczej. Dzisiejsi patrioci muszą to rozumieć. Mimo, że nasze powstania były beznadziejnie przygotowane, albo kiepsko przeprowadzone, a przede wszystkim skazane z góry na niepowodzenie, były wyrazem wprost rozumianego patriotyzmu. A dziś? Z kim lub z czym można walczyć dziś? Można mieć własne zdanie na temat niezależności Polski, ale trzeba spojrzeć na problem szeroko: nie ma krajów samowystarczalnych, każdy jest z innymi związany na miliony sposobów. Można jednak dążyć do tego, żeby Polska nabierała znaczenia w kontaktach międzynarodowych. Nie robi się już tego przez walkę zbrojną, bo tak naprawdę nie ma z kim jej prowadzić. Walczyć można jednak politycznie i gospodarczo, starając się za wszelką cenę wypromować polskie produkty i polskich przedsiębiorców.
Przykład idzie z góry.
Polskie elity polityczne przepięknie podtrzymują tradycję polskich sejmów Sarmacji, kłótni, podjudzania i kompletnej niemożności dojścia do porozumienia. Fakt, że wciąż spora grupa Polaków identyfikuje się z jednym lub drugim ( lub którymś z kolejnych ) obozem powoduje, że takie szlacheckie napięcia przenoszą na całą rzeczywistość. Zamiast skupiać się na współdziałaniu , czego należałoby oczekiwać od patriotów, skupiamy się najpierw na pokazaniu, że adwersarze patriotami nie są. Stereotyp Polaka kłótliwego, niepokornego, nieskorego do rozsądnej współpracy jest niestety prawdziwy. Kłócimy się o wszystko i w tych nieporozumieniach zbyt łatwo zatracamy poczucie patriotyzmu.
Nie tylko Sarmacja.
Rzeczpospolita szlachecka to okres, w którym kształtowały się różne polskie tradycje. To w nich tak naprawdę kryje się esencja polskości. Mimo, że można na tysiąc sposobów udowodnić, że "Pan Tadeusz" nie spełnia wymogów technicznych epopei, nie sposób nie zgodzić się, że są w nim opisane pewne tradycje i przekonania dawnych Polaków. Może w sposób przerysowany, niemal karykaturalny, ale poniekąd o to chodzi. Tradycja ma to do siebie, że posługuje się wyolbrzymieniem, grubą kreską i jest nieco toporna.
Nie poglądy polityczne decydują o patriotyzmie.
Nikt nie ma monopolu na definiowanie patriotyzmu. Żadna partia polityczna, ani nawet niezawisły sąd. Każdy definiuje patriotyzm po swojemu, mniej lub bardziej liberalnie, mniej lub bardziej ściśle. Wszak dawniej też nie wszyscy patrioci palili się do walki, pomysłów na Polskę było zawsze wiele i to jest właśnie szczyt patriotyzmu- pozwolić na wszystko, co dobre, a jednocześnie nie karać odmienności. Dobro Polski zawsze na pierwszym miejscu, a nasze z Nią powiązane.
Nie okradać, lecz współdziałać w tworzeniu dobrobytu dla wszystkich obywateli.
John F. Kennedy powiedział "Nie pytaj co Twój kraj może zrobić dla Ciebie - zapytaj, co Ty możesz zrobić dla swojego kraju."
WIREK
Walka ma dwa oblicza.
Z oczywistych powodów w kraju znajdującym się pod zaborami patriotyzm należy rozumieć przede wszystkim jako dążenie do odrodzenia wolnego państwa, a że nie były to czasy, kiedy o dominacji przesądzała siła gospodarcza, to patriotyzm równał się walce narodowowyzwoleńczej. Dzisiejsi patrioci muszą to rozumieć. Mimo, że nasze powstania były beznadziejnie przygotowane, albo kiepsko przeprowadzone, a przede wszystkim skazane z góry na niepowodzenie, były wyrazem wprost rozumianego patriotyzmu. A dziś? Z kim lub z czym można walczyć dziś? Można mieć własne zdanie na temat niezależności Polski, ale trzeba spojrzeć na problem szeroko: nie ma krajów samowystarczalnych, każdy jest z innymi związany na miliony sposobów. Można jednak dążyć do tego, żeby Polska nabierała znaczenia w kontaktach międzynarodowych. Nie robi się już tego przez walkę zbrojną, bo tak naprawdę nie ma z kim jej prowadzić. Walczyć można jednak politycznie i gospodarczo, starając się za wszelką cenę wypromować polskie produkty i polskich przedsiębiorców.
Przykład idzie z góry.
Polskie elity polityczne przepięknie podtrzymują tradycję polskich sejmów Sarmacji, kłótni, podjudzania i kompletnej niemożności dojścia do porozumienia. Fakt, że wciąż spora grupa Polaków identyfikuje się z jednym lub drugim ( lub którymś z kolejnych ) obozem powoduje, że takie szlacheckie napięcia przenoszą na całą rzeczywistość. Zamiast skupiać się na współdziałaniu , czego należałoby oczekiwać od patriotów, skupiamy się najpierw na pokazaniu, że adwersarze patriotami nie są. Stereotyp Polaka kłótliwego, niepokornego, nieskorego do rozsądnej współpracy jest niestety prawdziwy. Kłócimy się o wszystko i w tych nieporozumieniach zbyt łatwo zatracamy poczucie patriotyzmu.
Nie tylko Sarmacja.
Rzeczpospolita szlachecka to okres, w którym kształtowały się różne polskie tradycje. To w nich tak naprawdę kryje się esencja polskości. Mimo, że można na tysiąc sposobów udowodnić, że "Pan Tadeusz" nie spełnia wymogów technicznych epopei, nie sposób nie zgodzić się, że są w nim opisane pewne tradycje i przekonania dawnych Polaków. Może w sposób przerysowany, niemal karykaturalny, ale poniekąd o to chodzi. Tradycja ma to do siebie, że posługuje się wyolbrzymieniem, grubą kreską i jest nieco toporna.
Nie poglądy polityczne decydują o patriotyzmie.
Nikt nie ma monopolu na definiowanie patriotyzmu. Żadna partia polityczna, ani nawet niezawisły sąd. Każdy definiuje patriotyzm po swojemu, mniej lub bardziej liberalnie, mniej lub bardziej ściśle. Wszak dawniej też nie wszyscy patrioci palili się do walki, pomysłów na Polskę było zawsze wiele i to jest właśnie szczyt patriotyzmu- pozwolić na wszystko, co dobre, a jednocześnie nie karać odmienności. Dobro Polski zawsze na pierwszym miejscu, a nasze z Nią powiązane.
Nie okradać, lecz współdziałać w tworzeniu dobrobytu dla wszystkich obywateli.
John F. Kennedy powiedział "Nie pytaj co Twój kraj może zrobić dla Ciebie - zapytaj, co Ty możesz zrobić dla swojego kraju."
WIREK
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)